Parku i vjetër kishte erën e njohur të gjetheve të lagështa dhe të tokës që ruan kujtime. Ndërsa kalova portën prej hekuri që shushurinte lehtë, e kapa veten duke ecur instinktivisht drejt stolës pranë liqenit artificial. Aty, shumë vite më parë, dy duar të pasigurta kishin shtrënguar njëra-tjetrën dhe kishin thënë fjalë të vogla me…
Ai buzëqeshte ndryshe
Në fillim as që e vura re. Ishte një mëngjes i zakonshëm pranvere, kur dielli mezi çante retë dhe era luante me gjethet e para të gjelbërta. Ecja drejt stacionit të autobusit me një filxhan kafeje në dorë dhe një mijë mendime në kokë. Punë, takime, emaila, dhe ajo ndjesia e përhershme se dita do…
Letrat e verës sonë
Ishte vera më e ngrohtë që mbaj mend. Ajri mbante aromë deti dhe portokallesh të pjekura, dhe dielli zgjatej deri vonë, sikur të mos donte të largohej kurrë nga ne. Në atë verë gjithçka nisi me një letër. Jo një mesazh, jo një email, por një letër e vërtetë, e shkruar me dorë, me bojë…
Herën e parë që e pashë
Herën e parë që e pashë, koha sikur u ndal për disa sekonda. Nuk ishin ato sekonda të zakonshme që kalojnë pa kuptuar, por ato të rralla, të mbushura me ndjesi të pashpjegueshme, ku çdo gjë rreth teje humbet ngjyrën dhe mbetet vetëm një figurë që të mbërthen sytë dhe mendjen. Ishte një mëngjes pranvere,…